یک کپر شده است مدرسه؛ چند کودک، در گرما یا سرما، به عشق فراگیری علم و در عین محرومیتهای بسیار در آن جمع میشوند و در سرزمینی خشک، آب را میخوانند. بیهیچ شکوهای روی خاک و سنگ مینشینند و به گچ و تخته میاندیشند. آنها فرزندان مردان و زنان بلوچند. بلوچ که میگویم یعنی هموطنی در گوشه پایین، سمت راست کشور ما، ایران.
روستای میسی در فاصله ۵۶ کیلومتری ایرانشهر است؛ روستایی فاقد هر گونه امکانات اولیه. زمستان امسال با همه درسها و نکتهها و ضربالمثلهایی که آنها در مدرسه کپری خود فرا گرفتند، گذشت اما دانش آموزان این روستا، آنچنان که منتشرکننده تصاویر نوشته: همچنان چشم انتظار وفای به عهد وعدههای مسئولانند تا زمستانی دیگر را در کپر درس نخوانند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر