اینجا بم پشت، بام طلوع آفتاب ایران، تنها بخشی از کشور که وسعتش به اندازه یک استان از کشور است، تنها بخشی که با سه شهرستان مرز دارد، تنها بخشی که بیشترینگذرگاه های مرزی کشور را دارد، تنها بخشی که بیشترین آبادی ها را در خود جای داده است، تنها بخشی که بیشترین فاصله را با مرکز شهرستان دارد،بم پشت خط مقدم و پیشانی جنوب شرقی ترین نقطه ایران است، اما ... و اما بم پشت با وجود تمام مزایای ژئوگرافیکی، پتانسیل ها و استعداد های بالقوه، زیر ساخت ندارد، مدرسه ندارد، اینجامحل تحصیل آینده سازان جنوب شرقی ایران است ، اینجا مدرسه ها سقف ندارند، پنجره ندارند، وسایل سرمایش و گرمایش ندارند، اینجا تابستان و زمستان با فضای بیرونتفاوتی ندارد، اینجا مدرسه اش وایت برد ندارد، اینجا میز ونیمکت هاش شکسته اما دلهاشون شاد و لبانی خندان دارند، اینجا هم کودکان آرزو هایی برای آینده خود دارند آریاینجا خطه ای فراموش شده از ایران است اینجا بخش بم پشت شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان است، آری اینجا هم دانش آموزان مثل شهر با استعداد، پویا و کوشا هستند اینجا هرچند وسایل کمک آموزشی و کلاسهای پرورشی ندارد اما صمیمیت و صفا بین معلم و دانش آموزان برقرار است، اینجا اگر مسولان به این دانش آموزان توجهی ندارند اما خیران و دلسوزانی هستند که قلب شون سرشار از عطوفت و مهربانی است، من از همین فضا از تمامی خیرین و دلسوزان و مدافعان حقوق کودکان استدعا دارم این دانش آموزان را دریابند، فضای اموزشی را آنچنان که شایسته یک دانش آموز هست برای انها فراهم کنند، تا دعای خیر دانش آموزان و خانواده های انها را بدرقه راه خود نمایند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر