یکی از شاعران شهرستان سراوان می باشد که در نیمه ی دوم قرن دوازدهم هجری قمری در خانواده ای متوسط دربخش بم پشت روستای مورتی دیده به جهان گشود .پدرش میر عثمان بود که یکی از بزرگان طایفه دررازهی بودوملانورمحمد مادرش را در طفولیت ازمادرش را از دست داد تربیت اش راعمه اش بر عهده می گیرد وی از دوران کودکی به شعر گفتن پرداخته است که برخی از اشعار نسل به نسل سینه به سینه منتقل شده و می شود که متاسفانه دیوان مکتوب این شاعر در زمان جنگ های داخلی و بیرونی مفقود شده است.درزمان حکومت ناصر الدین شاه قاجار که به منطقه حمله می کند ملا نور محمد به همراه تعداد دیگری از مردم بخش بم پشت به مند پاکستان جلای وطن می شود ودر آن جا دوستان شاعر دیگری همانند ملا پازل ،قاسم وبوهیر آشنا میگردد که این افراد کسانی هستند که بعنوان ستارگان پر فروغ آسمان ادب زبان بلوچی و بلوچستان از آنان یاد می شود.
بعد از پایان جلای وطن و بازگشت به منطقه حاکم نشین قلعه دزک شخصی به نام میر علم خان بزرگ زاده با کد خدای دهوار درگیر می شود که در این گیر و دار میر محمد شاه حاکم سب دخالت می کند و میر علم خان را از حمله به دهوار باز می دارد ولی علم خان به این خواستته وی احترام ننهاده و میر علم خان به منطقه دهوار حمله می کند که چند نفر از لشکریان میر علم خان در این درگیری کشته می شوند به دنبال این مسئله ملا نور محمد این ماجرا را به صورت شعری در قالب یک داستان در می آورد به دنبال این مسئله و یک شعر بزمی دیگر ،میر علم خان کمر به قتل ملا نور محمد می بندد و به بهانه گرفت مالیات به بم پشت حمله می کند که در این حمله ناکام می شود و دوباره از نیروی مرکی قاجار تقاضای نیروی کمکی می کند و این بار حمله از سب شروع می شود که متاسفانه در این روز تعدادی از بزرگان منطقه بم پشت در قلعه سب مهمان بودند که آنها دستگیر می شوند که از جمله آنها ملا نور محمد ،میر فتح محمد ،میر بی بگر ،میر تاج محمد و میر دین محمد به چشم می خورند. دستگیر شدگان به کرمان برده می شوند زندانی وبه بند کشیده می شوند که در آن جا ملا نورمحمد از سرودن دست بر نمی دارد و شعری می سراید که مطلع آن است . نشتگو کرمان ي جنان شعران تلوس انت ترکی جن شپی پلسان
پرمن ي بی بگر ي نوابین ي باهدی بچ ي جهل جوابین ي به دلیل سرودن این شعر زبان ملا نورمحمد بریده می شود و با همین درد و رنج شهید می شود وچراغی از چراغ های آسمان ادب وزبان بلوچی خاموش می شود و جسد وی در راه بازگشت در صحن آرامگاه شاه نعمت الله ولی در شهر ماهان به خاک سپرده می شود و همراه وی میر بی بگر با سوگ و اندوه زیاد به سرزمین مادریش یعنی بم پشت باز میگردد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر